Roki 110/26

Roki nie miał łatwego startu. Trafił do schroniska razem z Borim i Fingo po tym, jak przez nieznany czas żył przy drodze. Czy ktoś go tam zostawił? Tego nigdy się nie dowiemy. Wiemy tylko, że żaden pies nie powinien czekać na pomoc w mrozie, chowając się w prowizorycznym schronieniu.

Mieszkańcy starali się zadbać o całą trójkę — karmili je i przygotowali miejsce, w którym mogły choć trochę ochronić się przed zimnem. Niestety życie bez stabilizacji, bezpieczeństwa i bliskiego kontaktu z człowiekiem zostawiło w Rokim ślad.

Roki długo patrzył na świat z dystansem. Nie rozumiał ludzkich intencji i nie wiedział, że wyciągnięta ręka może oznaczać coś dobrego. Strach sprawiał, że próbował się bronić — nie dlatego, że był „złym psem”, ale dlatego, że tylko tak potrafił poradzić sobie z sytuacją, której się bał.

Ale Roki zaczyna pokazywać, że za tym lękiem kryje się pies, który chce zaufać. W schronisku ma już osobę, przy której czuje się bezpieczniej. Sam do niej podchodzi, pozwala się pogłaskać i pokazuje, że kiedy dostanie czas i cierpliwość, potrafi zrobić ogromny krok w stronę człowieka.

Smycz nadal jest dla niego czymś nowym. Nie kojarzy jej jeszcze ze swobodnym spacerem i radością — tego wszystkiego dopiero się uczy. Potrzebuje spokojnego prowadzenia, bez pośpiechu i oczekiwania, że od razu odnajdzie się w świecie, którego wcześniej nie znał.

Dla Rokiego szukamy wyjątkowego domu — spokojnego, z ogrodem, bez małych dzieci i nadmiaru bodźców. Potrzebuje opiekuna cierpliwego, świadomego i gotowego budować relację krok po kroku. Towarzystwo stabilnego, zrównoważonego psa może być dla niego dużym wsparciem.

Roki już udowodnił, że potrafi przełamać strach i zrobić miejsce dla człowieka w swoim sercu. Teraz potrzebuje kogoś, kto nie pozwoli mu się zatrzymać i pokaże mu, że prawdziwy dom oznacza bezpieczeństwo.