Nuna 433/24

Patrząc w oczy Nuny, łatwo dostrzec historię pełną trudnych chwil. To oczy, które kiedyś widziały więcej strachu niż dobra, i które długo nie potrafiły zaufać człowiekowi.

 

Gdy trafiła do schroniska, była przerażona i zagubiona, jakby nagle cały świat przestał być jej znany. Każdy dźwięk, każdy gest wywoływał w niej niepewność. Obecnie nadal uczy się, że dłoń człowieka może oznaczać czułość, a nie zagrożenie. Jej duże, ciemne oczy wciąż bywają pełne niepewności, ale kiedy poczuje się bezpieczna, promienieją wdzięcznością i ciepłem.

 

Na początku podchodzi do ludzi z dużą dozą ostrożności, lecz kiedy już komuś zaufa, zamienia się w delikatnego, czułego psa, który pragnie bliskości i wsparcia człowieka. Wtedy jej ogonek zaczyna delikatnie merdać, a ona sama chętnie podchodzi po głaskanie i oczywiście, po ulubione smakołyki.

 

Najbardziej lubi chwile spędzone na wybiegu z opiekunami, którym ufa. Gdy przysiada blisko człowieka, wygrzewając się na słońcu, widać, że najbardziej pragnie spokoju, poczucia bezpieczeństwa i bliskości swojego człowieka. Coraz lepiej radzi sobie też na spacerach, powoli przekonuje się do smyczy, choć zakładanie obroży przez osoby, których jeszcze dobrze nie zna, wciąż budzi w niej mocny lęk.

 

To pies, który mocno przywiązuje się do swojego opiekuna, a kiedy już obdarzy kogoś zaufaniem, staje się jego cieniem, szukając wsparcia i poczucia bezpieczeństwa.

 

W relacjach z innymi psami zachowuje się różnie, więc jeśli miałaby zamieszkać z drugim psem, konieczne będzie wcześniejsze spotkanie zapoznawcze. Nie znamy jej nastawienia do kotów. Ze względu na jej duże rozmiary oraz lękliwość, nie zalecamy adopcji do domu z dziećmi.

 

Szukamy dla Nuny domu spokojnego, bezpiecznego, cierpliwego i pełnego miłości. Takiego, który pozwoli jej rozkwitnąć we własnym tempie i pokaże, że świat może być dobry. W zamian Nuna z pewnością podaruje całe swoje psie serce.