Huki 64/23

Pierwsza wymiana spojrzeń z Hukim i już wiedzieliśmy, że wiele pracy przed nami, bo nie będzie mu łatwo na nowo zrozumieć, że człowiek może być jego przyjacielem.

Niestety Huki wciąż pozostaje nieufny w stosunku do nowych osób, boi się nowych sytuacji i potrafi to zdecydowanie okazać.

Pod wpływem częstych kontaktów i karmienia smaczkami, udaje się nam choć częściowo przełamywać ten strach, jednak Huki wciąż pozostawia sobie tą granicę bezpieczeństwa, której nie można przekroczyć. Wiemy, że gdy Huki marszczy nos odsłaniając ząbki, przekazuje nam jasny komunikat, że jeszcze potrzebuje czas.

Wiemy, że tylko cierpliwość pozwoli na odbudowanie utraconego zaufania Hukiego.

 

Wiemy także, że jego odbudowywanie w warunkach domowych, przy stałym kontakcie, zajęłoby znacznie mniej czasu, gdyż Huki potrzebuje przyjaciela, który będzie przy nim codziennie.

 

Obecnie Huki nie pozwala nam też na wspólne wyjście poza wybieg, także ze smyczą i obrożą również zaznajamy go na wybiegu.

 

Huki musi zamieszkać w domu z ogrodem, w chwili obecnej nie dopuszczamy adopcji do bloku oraz domu, dziećmi i kotami.

Kawaler natomiast mógłby zamieszkać w domu z innym spokojnym, średniej wielkości psiakiem, który bez wątpienia byłby dla niego ogromnym wsparciem w przezwyciężaniu swoich leków i stresów.

Przed adopcją konieczne będzie zbudowanie relacji i zaufania oraz poznanie granic stawianych przez psa.

 

Jesteśmy przekonani, że Huki przy właściwym opiekunie, ma szansę pięknie rozkwitnąć i stać się wspaniałym przyjacielem, wystarczy tylko dać mu szansę na lepszą przyszłość.